Zima to najtrudniejszy sprawdzian dla każdej inwestycji budowlanej. Jeśli harmonogram prac wymusił wstrzymanie robót, a budynek wchodzi w stan surowy otwarty na zimę, przed Tobą i Twoją ekipą stoi nie lada wyzwanie. Brak okien, drzwi oraz docelowego pokrycia dachowego oznacza, że konstrukcja jest bezpośrednio narażona na niszczycielskie działanie mrozu, śniegu i wilgoci. Aby wiosną wznowić prace bez przykrych niespodzianek w postaci uszkodzeń murów czy przemarzniętych fundamentów, niezbędne jest błyskawiczne i, co najważniejsze, w pełni bezpieczne działanie. Jak zorganizować pracę na wysokości, nie ryzykując zdrowiem pracowników i nie tracąc cennego czasu?
Strategiczne zabezpieczenie budowy na zimę – od czego zacząć?
Działania prewencyjne na placu budowy to gra o wysoką stawkę. Konkretne zadania, jakie na nas czekają, to przede wszystkim osłonięcie otworów okiennych i drzwiowych (najczęściej poprzez deskowanie lub rozpinanie wzmocnionych folii z pozostawieniem szczelin wentylacyjnych), a także ochrona najwyższych partii budynku. Niezwykle istotnym etapem jest zabezpieczenie stropu przed zimą. Zarówno niezadaszony strop, jak i górne krawędzie ścian należy przykryć. Czym? Najlepiej sprawdzi się wytrzymała folia budowlana, plandeka, a w przypadku murów – pasy papy. Niezwykle ważny jest sposób obciążenia tych materiałów: do docisku użyj desek, cegieł lub bloczków betonowych, aby porywisty wiatr nie podwiał i nie zerwał zabezpieczenia. Jeśli woda opadowa zgromadzi się w niewykończonych szczelinach lub zagłębieniach technologicznych, a następnie zamarznie, zwiększająca swoją objętość bryła lodu może doprowadzić do mikropęknięć konstrukcji betonowej. Równie istotna jest ochrona odsłoniętej więźby dachowej za pomocą grubych plandek czy folii paroprzepuszczalnych. Wszystkie te czynności wymagają precyzyjnego operowania ciężkimi materiałami na znacznych wysokościach. Nie ma tu miejsca na chybotliwe, zbijane z resztek łat pomosty czy nieatestowane podesty. Praca na placu budowy musi być dynamiczna, ale bezwzględnie kontrolowana.
Pewność każdego kroku w trudnych warunkach – Twoja droga na najwyższe kondygnacje
Po każdej silniejszej wichurze lub obfitych opadach śniegu konieczna będzie kontrola budowy. Będziesz musiał wejść na górę i sprawdzić, czy wiatr nie zerwał folii. Zgodnie z przepisami BHP przy robotach budowlanych (rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 6 lutego 2003 r.), praca na wysokości wymaga odpowiedniego zabezpieczenia. Jak bezpiecznie dostać się na strop? Najpopularniejszym rozwiązaniem jest drabina przystawna. Pamiętaj jednak o żelaznych zasadach: drabinę trzeba ustawić na twardym, równym podłożu, a na miejsce górnego oparcia wybieraj stabilne i najlepiej lekko chropowate miejsce. Zgodnie z instrukcjami użytkowania, drabina powinna być ustawiona pod odpowiednim kątem (zazwyczaj 65-75 stopni) i musi być wystawać co najmniej 1 metr ponad krawędź górnego oparcia (stropu), aby zapewnić bezpieczny punkt chwytu przy wchodzeniu i schodzeniu. Odpowiednio dobrane drabiny przystawne marki KRAUSE pozwalają na bezpieczne oparcie o mur, nie tracąc sztywności nawet przy intensywnym obciążeniu. Dzięki temu użytkownik może skupić się na szybkim i dokładnym wykonaniu zadania, zamiast na kurczowym trzymaniu się szczebli.
Kiedy lepsze okaże się rusztowanie jezdne?
O ile dostęp z zewnątrz przy pomocy drabiny sprawdza się do szybkiej kontroli, o tyle dłuższa praca wewnątrz otwartego budynku rządzi się swoimi prawami. Przy zabezpieczaniu całego obwodu murów, pracy wzdłuż ściany, deskowaniu krawędzi stropu czy zadaniach wymagających udziału dwóch osób jednocześnie, drabina przystawna to za mało. Wewnątrz surowych murów idealnie sprawdzają się aluminiowe rusztowania jezdne. Ich ogromną przewagą nad rozwiązaniami stacjonarnymi jest możliwość swobodnego przemieszczania konstrukcji z miejsca na miejsce, bez konieczności jej pracochłonnego demontażu. Rusztowania jezdne KRAUSE to certyfikowany sprzęt, który pozwala na łatwe niwelowanie nierówności niewylewkowanej jeszcze posadzki. Zyskujemy dzięki temu idealnie wypoziomowany pomost roboczy. Pracownik na takiej platformie zyskuje pełną swobodę ruchu obiema rękami, co przyspiesza pracę.
Czego bezwzględnie nie robić zimą na budowie?
Prawidłowe zabezpieczenie budowy na zimę to fundament spokojnego snu każdego inwestora i kierownika budowy. Zdrowy rozsądek to podstawa. Zimą na budowie należy bezwzględnie unikać wchodzenia na oblodzony lub zaśnieżony strop – to ogromne ryzyko upadku z wysokości. Nigdy nie opieraj drabiny na zamarzniętym, nierównym gruncie (wystarczy chwila odwilży lub słońca, by podłoże zrobiło się grząskie i sprzęt stracił stabilność). Jeśli planujesz jakiekolwiek prace mokre (murowanie, betonowanie), nie podawaj i nie zgaduj temperatur granicznych z pamięci – zawsze kieruj się ścisłymi wytycznymi z kart technicznych używanych materiałów.
Lista działań do wykonania przed przerwą zimową (stan surowy otwarty):
- Zabezpiecz korony murów
- Osłoń niezadaszony strop
- Wygrodź lub odeskuj otwory w stropie
- Zadbaj o wystające zbrojenie
- Zadeskuj otwory okienne i drzwiowe
- Uporządkuj plac budowy
- Zabezpiecz sprzęt do pracy na wysokości (drabinę lub rusztowanie jezdne)
FAQ – często zadawane pytania o stan surowy na zimę
Czym zabezpieczyć mury na zimę?
Korony murów, które nie są jeszcze przykryte dachem, najlepiej zabezpieczyć pasami papy lub grubą folią budowlaną. Należy ułożyć je z odpowiednim zakładem, wywinąć na boki muru i solidnie docisnąć (np. cegłami, deskami lub bloczkami betonowymi), aby uniemożliwić wiatrowi poderwanie materiału.
Czy strop trzeba przykryć na zimę?
Tak, jeśli dom zimuje bez dachu (stan surowy otwarty), strop należy zabezpieczyć. Zamarzająca w porach i szczelinach betonu woda opadowa zwiększa swoją objętość i może powodować groźne mikropęknięcia. Najlepiej użyć do tego dużych plandek lub folii budowlanej, pamiętając o ich obciążeniu.
Jak wysoko drabina musi wystawać ponad strop?
Aby bezpiecznie wejść na strop i z niego zejść, drabina przystawna musi bezwzględnie wystawać minimum 1 metr ponad krawędź oparcia. Zapewnia to niezbędny punkt chwytu dla rąk podczas pokonywania najwyższego, najbardziej niebezpiecznego odcinka.