Szczelność instalacji wentylacyjnej wpływa na to, czy powietrze dociera do pomieszczeń w ilości założonej w projekcie. Przecieki na połączeniach mogą utrudniać regulację i powodować różnicę między przepływem wytwarzanym przez centralę a przepływem osiąganym na nawiewnikach i wywiewnikach. Jednym z parametrów służących do oceny systemu jest klasa szczelności ATC1.
Czym jest szczelność instalacji
Instalacja rekuperacji składa się z przewodów, rozdzielaczy, skrzynek rozprężnych, przyłączy oraz elementów nawiewnych i wywiewnych. Powietrze powinno przepływać wyznaczoną trasą, bez niekontrolowanych wycieków przez obudowę lub połączenia.
Potencjalnymi miejscami przecieków są połączenia przewodów z rozdzielaczami, przyłącza skrzynek, niewykorzystane króćce oraz przejścia pomiędzy różnymi typami kanałów. Z tego powodu należy oceniać cały system, a nie wyłącznie pojedynczy przewód.
Co oznacza klasa ATC1?
Klasy ATC opisują szczelność przewodów i elementów instalacji. Dla niemetalowych systemów kanałowych wymagania i metody badań określa norma PN-EN 17192. ATC1 jest najwyższą klasą w stosowanej klasyfikacji.
Klasa odnosi się do dopuszczalnego przecieku podczas badania przy określonej różnicy ciśnień. Nie jest więc ogólną deklaracją jakości, lecz parametrem wymagającym pomiaru według ustalonej metody.
Przykładem rozwiązania o klasie ATC1 jest system dystrybucji powietrza NeoFlexMAESTRO. Zgodnie z dokumentacją ze Ventermo strony jego szczelność jest badana według PN-EN 17192, a klasa ATC1 została określona przy ciśnieniu 750 Pa.
Dlaczego szczelność ma znaczenie
Rekuperator wytwarza różnicę ciśnień potrzebną do transportowania powietrza przez kanały. Jeżeli część strumienia wydostaje się przez nieszczelne połączenia, przepływy w pomieszczeniach mogą odbiegać od wartości projektowych.
Szczelny układ ułatwia zbilansowanie nawiewu i wywiewu, regulację instalacji oraz ocenę jej rzeczywistych parametrów. Nie zastępuje jednak obliczeń przepływu, prawidłowego doboru średnic ani właściwego sprężu centrali.
Klasa systemu a jakość montażu
Potwierdzona klasa szczelności elementów jest punktem wyjścia. Końcowy rezultat zależy również od sposobu montażu. Nawet dobry system nie zachowa deklarowanych właściwości, jeżeli przewody zostaną uszkodzone, a połączenia lub zaślepienia wykonane niezgodnie z instrukcją.
- Stosuj elementy przewidziane do danego systemu.
- Sprawdzaj osadzenie przewodów, uszczelek i zabezpieczeń.
- Prawidłowo zamykaj niewykorzystane króćce.
- Zabezpieczaj otwarte końce instalacji przed pyłem budowlanym.
- Unikaj przypadkowego łączenia niedopasowanych komponentów.
Jak sprawdza się szczelność
Profesjonalne badanie polega na wytworzeniu w badanym odcinku określonej różnicy ciśnień i pomiarze ilości powietrza potrzebnej do jej utrzymania. Wynik porównuje się z wartością dopuszczalną dla danej klasy.
Badanie wykonanej instalacji może być szczególnie użyteczne przed zakryciem przewodów w posadzce, stropie lub zabudowie. Certyfikat albo deklaracja producenta opisuje właściwości systemu, lecz nie potwierdza automatycznie jakości każdego montażu.
Na co patrzeć oprócz klasy szczelności
Klasa ATC1 nie powinna być jedynym kryterium wyboru. Instalator powinien sprawdzić również średnice i przekroje przewodów, opory elementów, wysokość skrzynek, sposób łączenia oraz możliwość poprowadzenia instalacji zgodnie z projektem.
Dane techniczne, wyniki pomiarów oraz rozwiązania montażowe producent przedstawia w materiałach NeoFlexMAESTRO dla instalatorów. Właściwości systemu warto zawsze zestawić z wymaganiami konkretnego projektu.
Szczelność jest częścią poprawnie wykonanego systemu
ATC1 potwierdza bardzo wysoką szczelność badanego systemu. Aby wykorzystać tę właściwość w budynku, potrzebne są jeszcze prawidłowy projekt, zgodny z dokumentacją montaż oraz regulacja przepływów po uruchomieniu centrali.